THE MYSTERY OF INTERNAL POWER  -  ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

The method of internal power that is taught in Pammachon can be traced to the 13th century C.E., with a great degree of circumstantial evidence that it is at least five centuries older.

The top photo to the right is a Tibetan statue of the Buddha Amoghasiddhi dating to the 13th century C.E., depicting a stance of esoteric Buddhist yoga (respiratory/ meditational exercises). Amoghasiddhi (the name means "Almighty Conqueror") is the patron of warriors. The similarity to the stance assumed by Master John Djiang (Kostas' teacher in the practice of internal energy) in the next photo is not a coincidence - both figures depict postures inherent to the "Thunder Path" of Internal Power. 

We are convinced that such a discipline existed in the Mediterranean region dating back to at least the Bronze Age and possibly far earlier. There are many archaeological findings that confirm this. In the classical statue of Artemis, for example, from the frieze of her temple in Corfu [in the role of Potnia Theron (the "Mistress of Animals") and with the aspect of a Gorgon], we can see the helical interplay of snakes on her belly, which symbolizes the development and interaction of the two universal forces (one Solar and One "Dark" or Gravitational), that constitutes the basis for the practice of internal power. 

These respiratory/meditational exercises sometimes produce sensational results. In the photo to the right, you can see burn marks (stigmata) on the inside of Kostas' palms and fingers, the result of internal power practice, that correlate to acupuncture points. The same stigmata can be seen on Stamatis' legs following a period of intense practice, that reflect and correlate to acupuncture points symmetrically on both of his legs. This same type of "stigma" is traditionally considered a sign of completion in the Tibetan yoga of the Phowa. 

Η πρακτική της εσωτερικής ενέργειας που διδάσκεται στο Πάμμαχον ανάγεται στον 13ο μ.Χ. αιώνα, με αρκετές ενδείξεις (όχι όμως και αποδείξεις) ότι είναι και αρχαιότερη κατά 5 αιώνες.

Για να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον του αναγνώστη, παραθέτουμε Θιβετιανό άγαλμα του Βούδα Amoghasiddhi (το όνομα του σημαίνει "Ανίκητος Κατακτητής"), Προστάτη των Πολεμιστών, του 13ου μ.Χ. αιώνα, που απεικονίζει στάση της εσωτερικής γιόγκα (αναπνευστικής/ διαλογιστικής άσκησης δηλαδή) του Θιβετιανικού Βουδισμού. Δεν είναι διόλου τυχαία η ομοιότητα με τη στάση του Δασκάλου Τζον Τσιάνγκ (δάσκαλου του Κώστα Δερβένη στην πρακτική της εσωτερικής ενέργειας) στην επόμενη φωτογραφία. Και οι δύο παραστάσεις απεικονίζουν πρακτικές της "Ατραπού του Κεραυνού".

Οι ασκήσεις αυτές προϋπήρχαν στην Μεσόγειο από την εποχή του Χαλκού. Στο κλασσικό άγαλμα της Αρτέμιδος, για παράδειγμα, όπου παρουσιάζεται ως Πότνια Θηρών (με την μορφή της Μέδουσας), από το αέτωμα του ναού της Αρτέμιδος στην Κέρκυρα, βλέπουμε την πλοκή των φιδιών στον κάτω κοιλιακό χώρο της θεάς, που συμβολίζει την ανάπτυξη και πλοκή των δύο ενεργειών (μιας Ηλιακής και μιας Βαρυτικής ή Σκοτεινής), που απαρτίζουν την πρακτική της εσωτερικής ενέργειας.

Οι ασκήσεις ενίοτε παράγουν θεαματικά αποτελέσματα. Παραθέτουμε φωτογραφία των χεριών του Κώστα Δερβένη, όπου φαίνονται εγκαύματα σε βελονιστικά σημεία στο εσωτερικό της παλάμης και στα δάχτυλα, και των ποδιών του Σταμάτη Σταμάτογλου, όπου παρουσιάζονται εγκαύματα πάλι σε βελονιστικά σημεία, μετά από περίοδο έντονης άσκησης. Στην Θιβετιανική γιόγκα, τα στίγματα αυτά θεωρούνται ένδειξη ολοκλήρωσης της άσκησης.